Za nami 9. Festiwal Muzyki Przywracanej – pierwsza edycja wydarzenia w nowej, poszerzonej formule. Przez kilka tygodni muzyka wydobywana z archiwów, rękopisów i pamięci powracała pokazując, jak różne znaczenia może mieć dziś „przywracanie muzyki”.

​

Główną część festiwalu stanowiło sześć koncertów, które odbyły się w Szczecinie między 23 a 30 sierpnia. Festiwal rozpoczął WOWAKIN z gośćmi na scenie Teatru Letniego – w programie znalazły się melodie i pieśni odnajdywane w archiwach, dawnych nagraniach i żywej tradycji. Ensemble del Passato pokazał w Ogrodach Śródmieście improwizowane i pełne swobody oblicze muzyki sprzed czterystu lat, a Stanisław Łopuszyński zabrał słuchaczy w muzyczną podróż po dawnym Lwowie i Kresach.

​

Jednym z najważniejszych odkryć tegorocznej edycji była twórczość urodzonego w Szczecinie Otto Manassego. Jego odnalezione po latach utwory po raz pierwszy zabrzmiały w rodzinnym mieście kompozytora. Z kolei recital amerykańskiej organistki Gail Archer, poświęcony kompozytorkom pozostającym przez lata poza głównym nurtem repertuaru, zgromadził w szczecińskiej archikatedrze ponad 600 osób.

​

Główny tydzień zakończył koncert „Wszystkie głosy synagogi”, będący jednocześnie nawiązaniem do ośmiu wcześniejszych edycji wydarzenia organizowanych jako Dni Muzyki Żydowskiej. Ponownie zabrzmiał także Psalm 121 Louisa Lewandowskiego, napisany na otwarcie szczecińskiej Nowej Synagogi w 1875 roku i od pięciu lat powracający w programie festiwalu. Na tym jednak dziewiąta edycja się nie skończyła. We wrześniu odbyły się jeszcze dwa koncerty towarzyszące: w Młynie nad Wodą w Maszewie oraz w Willi Lentza w Szczecinie. 

​

Od początku zależało nam, aby Festiwal Muzyki Przywracanej był czymś więcej niż serią koncertów. Dlatego tegorocznej edycji towarzyszyła obszerna książka programowa, pozwalająca dokładniej poznać prezentowanych twórców, utwory i historie ich ponownego odkrywania. Powstał również cykl podcastów – rozmów rozwijających tematy obecne podczas koncertów i pozwalających spotkać się bliżej z artystami oraz ideą festiwalu.

​

Dziewiąta edycja potwierdziła, że muzyka zapomniana, pomijana albo pozostająca poza głównym kanonem może zainteresować bardzo różną publiczność – od stałych melomanów po osoby, które trafiają na nią po raz pierwszy. I właśnie o to nam chodzi: nie tylko odnajdywać muzykę, ale naprawdę przywracać ją do życia.