​

Szanowni Państwo!

 

Kiedy w 2018 roku zorganizowaliśmy pierwsze dwa koncerty Dni Muzyki Żydowskiej, nie mogliśmy przewidzieć, że od tego momentu każdy kolejny rok będzie przynosił nowe artystyczne przeżycia, ale też wiele niespodziewanych wyzwań. Dziękujemy, że tak wielu z Państwa od dziewięciu lat towarzyszy nam w tej drodze – dzieląc radość odkryć i wspierając nas w pokonywaniu trudności.

​

Ubiegłoroczna edycja Festiwalu, organizowanego jeszcze pod nazwą Dni Muzyki Żydowskiej, stała się dla mnie osobiście momentem refleksji i podsumowań. Zwieńczyliśmy ją wyjątkowym koncertem upamiętniającym 150-lecie inauguracji nieistniejącej już Nowej Synagogi w Szczecinie. Dzięki wirtualnej rekonstrukcji możemy dziś ponownie podziwiać jej wnętrze – jakby przywrócone pamięci miasta. W pewnym sensie poczułem, że dotychczasowa misja została wypełniona, a zarówno współczesność, jak i historia prowadzą nas ku nowym, głębszym poszukiwaniom.

​

Od tego roku rozszerzamy formułę Festiwalu o różnorodne tradycje i kultury, zachowując wspólny mianownik: muzykę, która uległa zatarciu, zapomnieniu, wyciszeniu – a która może nas nie tylko ubogacić, lecz także wiele nauczyć. Zaprosiliśmy „muzycznych archeologów” – artystów przywracających muzykę do życia. Ich projekty, koncerty, nagrania i podróże poprzedza wytężona praca badawcza, rekonstrukcyjna i twórcza. Z wykonywanymi utworami łączy ich głęboka, osobista więź. Potrafią interpretować je jak nikt inny – i opowiadać o nich z niezwykłą trafnością.

​

Doskonale znam to uczucie przywracania muzyki do życia – sam od dziesięciu lat zajmuję się rekonstrukcją muzyki synagogalnej. Dlatego pozostanie ona ważnym punktem Festiwalu w jego nowym domu w Szczecinie – w Kościele Ewangelicko-Augsburskim Świętej Trójcy na Łasztowni. Jednocześnie idea muzyki przywracanej wybrzmi w naszym mieście z nową siłą.

​

Rozpoczynamy koncertem zespołu Wowakin, który rekonstruuje muzykę Mazowsza, Lubelszczyzny i Podlasia. Na moją prośbę artyści wystąpią w poszerzonym składzie, dzięki czemu będziemy mogli zanurzyć się w bogactwie i różnorodności brzmień. W kolejnym koncercie Stanisław Łopuszyński zabierze nas w muzyczną podróż na Wschód – śladem nie tylko utworów klawesynowych, lecz także miejsc, które odwiedził jako pasjonat podróży. Drugi z wieczorów na Zamku poświęcony będzie Ottonowi Manassemu, urodzonemu w Szczecinie w 1861 roku – kompozytorowi, którego życie i twórczość zasługują na powrót do rodzinnego miasta. W Bazylice Archikatedralnej wystąpi amerykańska organistka Gail Archer z programem, który nawet we mnie – organiście z wykształcenia – budzi ogromną ciekawość. Po koncercie synagogalnym – tym razem z odkrytą przeze mnie muzyką polskich synagog – epilogiem Festiwalu stanie się koncert towarzyszący w Willi Lentza, podczas którego Berliński Kwartet Dyplomatyczny skonfrontuje się z polskim idiomem w muzyce kameralnej.

​

Serdecznie zapraszam do lektury opisów programów, do słuchania utworów, do rozmów z artystami i do czerpania z tej fascynującej skarbnicy przeszłości. Wierzę, że to właśnie Szczecin – miasto o burzliwej i zmiennej historii, wciąż rozmawiające o swojej teraźniejszości i z odwagą spoglądające w przyszłość – jest najlepszym miejscem dla Festiwalu Muzyki Przywracanej. To tutaj, na skrzyżowaniu szlaków, kultur i historii, każda muzyka może poczuć się u siebie.

 

dr Jakub Stefek

dyrektor Festiwalu